Doodvermoeid na een lange reis komen hier uiteindelijk aan. Wij wilden eigenlijk gewoon een weekje rust en na bestudering van
het boekje “Bali” hadden we begrepen dat Lovina Beach, in het noorden
van het eiland, aan onze wensen kon voldoen.
Tijdens het diner waarbij de zangeres van het live orkest mooie noten afwisselde
met vals gezang, ontdekte Inge een schrijvende man aan een tafeltje.
“Dat zou vast wel eens een reisagent kunnen zijn die aantekeningen
maakt”.
Nadat we hem tactisch benaderden, bleek het een vermoeide maar
ook vage Canadees te zijn die ons na lang aandringen Hotel Novotel
adviseerde. “Novotel !” riepen wij beide zichtbaar geschrokken uit,
met ieder een eigen flashback aan het ó zo tropische Schiphol. Vooruit,
hij wist het vlot te brengen en we noteerden de gegevens van Novotel in
Nusa Dua.
Nog
maar weer eens lekker lezen en uitrusten. Gelunched bij August, die ons
wel een tour door Bali wilde slijten. Voor 250.000 Roepies wilde hij met
een geleende wagen wel met ons een hele dag op stap om ons de mooiste
plekjes van Bali te laten zien. Op zich leuk idee, maar de eerste dagen
zouden we daar de puf niet voor hebben: Rust; dat is wat we zochten.
’s
Avonds saté gegeten waarbij we met de tien stokjes Mikado gingen spelen.
Geboeid stond het restaurant personeel toe te kijken en speelden later
zelfs mee! Zo dicht bij Japan, maar dit spelletje hadden ze nog nooit
gezien. Erg veel lol hadden ze erin.
Nusa Dua, Bali
Vandaag zijn we
er achter gekomen dat we NINKY’s zijn: No Income and No Kids !! Ondanks
dat, toch niet bezuinigd op ons wereldbudget. Deze week is immers de
rustweek.
Nusa Dua, Bali (Tour of Bali)
Vroeg
op want om 9:00 stond August al op ons te wachten om een dag lang onze
privé-chauffeur te zijn voor the Tour of Bali. August bleek echt een
geschikte vent die redelijk goed Engels sprak. Dat is wel belangrijk want
als je een gehele dag naar dat vermoeiende steenkolenengels moet
luisteren, ben je al moe voor de lunch. We hadden met August een prijs
afgesproken van 215.000 Roepies en alvast 10.000 Roepies fooi. Ver onder
het gemiddelde van andere chauffeurs. De tour bracht ons eerst naar het
Stone carving atelier, waar men beelden beitelt in lime stone. Daarna de
zilversmid, gevolgd door de een schildersatelier, waar we een schilderende
Indonees ontmoetten die Russisch sprak. Het moet niet gekker worden!
Vervolgens
naar de rijsterassen: dit is echt imposant. In een schitterende omgeving
liggen grote vlakten als een trap van boven naar beneden beplant met
rijst. De rijst wordt zo’n 5 a 6 keer per jaar geoogst, afhankelijk van
het weer. Fraaie omgeving met schitterende palmbomen erachter. Met name Ingrid was erg populair bij de straatverkopers. Het
probleem was dat ze een teakhouten kistje wel erg mooi vond. Oké, $1 plus
15k Roepies is niet veel, maar hoe moesten we dat meenemen op de rest van
de wereldreis? Daar kwam nog bij dat we een uurtje geleden ook nog een
houten beeldje van 25 cm hadden gekocht. Hoe moest dat nu in onze rugzak
door Peru? We besloten dat dit een probleem voor later was.
Daarna
vervolgden we onze reis naar de vulkaan Bantur en het Banturmeer. Erg
mooie omgeving en zeer interessant om te zien. De vulkaan had in 1999 wat
gehoest maar de laatste grote uitbarsting was van 1925. Zonder gevaar voor
eigen leven konden we daar van het buffet genieten en daarna naar het
toilet voor een flinke sessie zonder bril! Goed voor de beenspieren.
De
tour leidde ons weer terug naar het Hindoeďstisch en Boedistisch
tempelcomplex Goa Gajah waar we beiden een Sarong (soort rok) aan moesten
trekken (benen beschermen is het tonen van respect voor het
tempelcomplex). Toch maar goed dat Ingrid er les in het gehad!
Het
tempelcomplex was aardig van opzet inclusief een door mensen gemaakte grot
voorzien van nisjes waarin de Hindoes vroeger wel een aantal dagen
achterelkaar mediteerden.
Het
eind van de tour sloten we af in tempelcomplex Pura Luhur Ulu Watu waar
ook wilde aapjes rondliepen. Een aapje had zojuist de pet van een Australiër
van z’n hoofd geritst en zat trots hoog op een steen met z’n nieuwe
aanwinst te spelen. Hoe krijg je die nu terug? Heel simpel: gooi een zakje
pinda’s die hij met de andere volle hand opvangt. Gooi er daarna nog
één en het aapje moet een keuze maken: pet of pinda’s in de andere
hand. Het aapje kiest voor de pinda’s en laat het petje vallen.
Geweldig! De zonsondergang was door de wolken niet meer te zien, maar we
hebben een interessante dag gehad op een schitterend Bali.