’s
Middags door het dorpje gewandeld om eens te kijken wat er te doen is op
Lombok. Je wordt werkelijk knettergek van de straatverkopers. Een greep
uit de teksten die je naar je hoofd geslingerd krijgt in goed Nederlands:
“Hoe
gaat het meneer en mevrouw, later kopen hč, later hč, later.”
“Mama
kijken, papa betalen.”
“Lekker
eten, niet duur. Erg lekker.” “Madurodam prijsjes!”
Ingrid
kwam op een geweldig idee: “Als jullie een fles rosé kunnen regelen
voor 6 Euro dan koop ik hem.” Dat hadden ze nog nooit meegemaakt. (Wijn
en rosé zijn zeer zeldzaam te krijgen, in restaurant vaak alleen per fles
en waanzinnig duur). Waar kunnen ze dat nu kopen? Hoe konden ze zo’n
enorm bedrag voorschieten? Zouden we het echt wel kopen, en durfden ze het
risico te nemen? Op die vragen hadden wij geen antwoord, ze zoeken het
maar uit. Wel enorm gelachen.
Bij
een reisbureautje (nou ja, meer een hut met rieten dak en een paar
foto’s aan de wand) waren we wel geďnteresseerd in een drie daagse
tocht naar vulkaan Rinjani met een binnenmeer. Moet werkelijk prachtig
zijn. Maar we hebben een tour geboekt voor morgen naar de Gili eilanden,
de auto zou al om 8:30 klaar staan.
En
jawel…’s avonds laat lastig gevallen door de straatventertjes. Voor
het Madurodam bedrag van 6,5 Euro (oké, oké..) hadden ze een koude fles
rosé bemachtigd. Die kwam uit een restaurant, dat kon niet anders. Maar
dat was ons probleem niet en iedereen blij.
En weet je hoe men hier loungt? Echt niet te beschrijven: langs het strand staan Beruga’s,
kleine houten huisjes voorzien van een rieten puntdak en een klein Japans
tafeltje in het midden en van die grote kussens waar je heerlijk in kunt
hangen. Je neemt je eigen fles water mee en leest lekker een boekje.
’s
Avonds liggen er ‘hangjongeren’ in te slapen die opspringen als
je er b.v. ook wilt avondeten. Er is zelfs een tent waar je een eigen TV
hebt in de Beruga. Niet te geloven: je kiest uit 200 DVD een leuke film,
bestelt je eten en ligt heerlijk je rijst te eten op zalige kussens!
Over
TV gesproken, ze begrijpen het wel hier. Er zien diverse tentjes met grote
beeldschermen waar je weer die grote kussens pakt en na een vermoeiende
dag aan het strand even een filmpje gaat kijken. Je hoeft niets te
bestellen, maar neemt wederom je waterfles mee. Vandaag hebben we een
halfuurtje een vage horrorfilm gezien onder het genot van een cocktail en
daarna gegeten in een Beruga aan het strand voor maar liefst 11 Euro
(incl. 2 rosé, bier en
wederom een cocktail).
Gili Trawangan (Tour rondom eiland)
In
twee uur rondom het eiland gelopen. Echt een plaatje, rondom de
azuurblauwe zee, strand, en veel palmbomen. Halverwege gestopt voor een
jaffel en verse fruit juice, maar voor de rest was er niemand te vinden,
alleen puur natuur.
Aangekomen
bij het dorpje kwamen we langs Hotel Villa Almarik. Na enig onderhandelen,
konden we daar de volgende dag terecht voor dezelfde prijs als Dream
Divers. En dat voor een veel comfortabeler hotel met prachtig zwembad. We
mochten zelfs alvast even zwemmen en kregen (gast)handdoeken uitgereikt.
Later in een barretje kwamen we
een stomdronken (West Europese) Filippijn met 5 vrienden tegen, waaronder
een Nederlandse. Erg lachen, want die vent was zo dronken als een tor. Het
gezelschap zat op een prachtige tweemaster die door Azië voer. Het
gezelschap wisselden zo nu en dan en nieuwe passagiers konden zich inkopen
om de tocht te vervolgen. Het leuke is dat je hier de meest interessante
mensen tegenkomt.
naar Australië
Zouden we ons laatste cash geld uitgeven aan eten (of met credit
card) of zouden we er nu al sigaretten van kopen? Die zijn in Australië
erg duur, en om 02:00 zouden we al vliegen. We namen de gok, we betaalden
het eten en water cash. Op de airport zouden we wel met de credit card
betalen. Pam en Roel gingen al slapen en wij dwaalden nog een beetje door
Kuta. Even afscheid nemen van Melastie.
Op
de airport leken we wel de enigen! Echt alles dicht. Ooit je bagage
ingechecked en een taxi teruggenomen naar de hoofdstad? Ja dat moest maar,
(er waren geen sigaretten te krijgen!) want het was nog steeds goedkoper
dan twee dure sloffen Marlboro in Australië kopen!
De
vlucht had twee uur vertraging, maar wat lullen in het rookhok met locals
en toeristen deed de tijd snel voorbijgaan. Gelukkig konden we in het
vliegtuig nog anderhalf uur slapen (2 uur vliegen naar Darwin).