Alle onderstaande plaatjes zijn vergootbaar door erop te klikken. Klik hier voor een overzicht van
Australië
Mudjimba
Heerlijk
uitgerust op het mooie strand van Mudjimba Beach, waar de vlaggen de zwemzone
markeren. Een echte Baywatch Lifeguard lette op iedereen vanuit zijn toren.
’s
Middags boodschappen gedaan in het shopping center van Maroody waar Bas een
echte cut-service had. Zowel letterlijk als figuurlijk. Bas werd geknipt
als Beckham met het haar naar voren door een echte hairstyler. Nee nee, dit was
geen Barber. Ingie moest heel hard lachen toen ze Bas zag. Wat een cut-dag!
’s Avonds de
eigenwijze buren geholpen met inparkeren, James luisterde alleen niet. Zijn
vrouw nodigde ons uit in de caravan. Na intensief adressen uitgewisseld te
hebben met James and Joyce, zelf een steak geBBQ'ed en in de Kea lekker gegeten.
Als altijd daarna even kaarten.
Steve Irwin Park
Het regende vandaag,
dus besloten we naar Beerwah, zo’n 80 km boven Brisbane naar The Australia Zoo
te rijden waar Steve Irwin directeur is. Steve Irwin (The Crocodile Hunter,
bekend in Australië en vaak te zien op Discovery en NCG) was wéér overseas.
12:00 aangekomen, net op tijd voor de grote krokodillenshow... Wat een mensen.
Staanplaats achter het hek, Charlie de croc, had geen honger en het duurde lang
voordat hij een bite nam.
Je treft hier bijna alle Australische dieren aan
(behalve Platypus en Poshumus) kangaroo’s, emu’s, wombats, mega turtles,
dingo’s en cassowarries (eindelijk onze carnavalskip gezien)
Koala’s zijn
heel lief en mochten geaaid worden.
De zoo is erg leuk maar erg toeristisch
(alleen op de carpark moet je al 10 minuten lopen naar je auto!).
We hebben
daarna op een campsite vijf kilometer verderop gestaan die door een Limburger
(ja, zelfs hier vind je die!) werd beheerd.
Na aandringen van Ingie verkocht hij
zijn eieren per stuk opdat we dan zelf een eitje konden bakken in de Kea. Tien
eieren in één keer kopen was een beetje veel!
Op de campsite
hebben we uiteraard de volgende dag betaald....geen free dus. En zijn
doorgereden naar Sydney. Tijdens de rit foto’s genomen uit de auto. Immers, we
zijn bijna bij ons reisdoel: Sydney! Daar hebben we lang gezocht naar Lane Cove
Caravan Park.
Lekker in de zon gelunched. Ondanks alle tegenstrijdige verhalen
toch besloten met de camper naar Sydney -downtown te rijden. Over de brug wilden
we naar het Opera House, maar waar kwamen we terecht? Ja ja, in Kings Cross, de
hoerenbuurt van Sydney! De deuren maar op slot en verder naar Star City waar we
goedkoop konden parkeren.
Daar zagen we voor het eerst de wolkenkrabbers van
Sydney. Zelfs één van BT (maar bij een latere inspectie bleek BT alleen op de
12e etage te zitten!).
Eerst een biertje gedronken in een café waar Bas
ook even naar de Tour de France kon kijken. Later gegeten in een Iers café
‘O’Briens’ waar weer een rookbeleid was: Boven eten en roken beneden.
Terug naar de campsite, ondanks het bier ging dit gelukkig goed. Je wilt geen
ongeluk met je hele huis!
Sydney
Ingie moest nu naar de cut-service in het nabijgelegen
winkelcentrum. Yeah, wat was het daar druk zeg. Eindelijk een plaatsje
bemachtigd voor de Kea. Ingie afgezet bij de kapper die ongeveer 1,5 uur nodig
had. Bas op weg naar de optometrist voor nieuwe lenzen maar zonder prescription
was dat hier echt onmogelijk, zelfs illegal., dus geen lenzen.
In de tijd dat
Ingie bij kapper was, heeft Bas een groot pakket met de kapotte laptop, de
lonely planets van 5,2 kilo naar huis gestuurd.
De cut-service van Ingie
was gelukkig beter gelukt dan bij Bas. Daarna besloten toch weer met ons
rijdende huis naar Sydney te gaan. En te parkeren in Star City.
Het was al laat
en we besloten een hotel te boeken voor de volgende dag. Het resultaat was een
kamer midden in het centrum voor 108 dollar. Daarna biertje gedronken in Cockle
Bay. Naar de overkant gelopen voor een goed diner. Australië is wel duur. Terug
naar de camping waar onze posthumus- vrienden vandaag geen businspectie meer
deden. Laatste nacht in de KEA.
Sydney
Het kostte
maar liefst twee uur om de Kea in zijn originele status terug te brengen. Wat
hebben we gepoetst! Maar wat wil je als je er vier weken in hebt gewoond!
Na een
flinke zoektocht van 1,5 uur vonden we eindelijk het Kea depot (ongeveer 20 km
buiten Sydney, schandalig).Wat hadden ze dat ver weg verstopt en zonder
duidelijke kaart. Gelukkig was er niets aan de hand met de Kea en dat betekende
dat ons eigen risico niet werd aangesproken.
Met de trein
terug naar de stad om later vervolgens met de reguliere ferry naar Manly te
gaan. Intussen was het al donker geworden en de lichtjes van Sydney lijken mooi
vanaf het water. Manly was niet echt druk, beetje koud voor de periode van het
jaar,
Maar wel een
heel mooi strand.