Alle onderstaande plaatjes zijn vergootbaar door erop te klikken. Klik hier voor een overzicht van Zuid-Amerika
naar Quito
Op een
heerlijk warm terras lekker in de zon op Plaza Armas broodje gegeten en koffie
gedronken. Plaza Armas is het levendige plein. Nog even shoppen voordat we naar
Ecuador gaan: lenzen halen, schoenen kopen en post versturen.
Om 22:00
aangekomen in Ecuador waar het niet zo warm is als gehoopt, maar dat komt
waarschijnlijk omdat de stad op 2800 (!) meter ligt. Vijf sterren Hotel Quito
geboekt voor $61. Even lekker luxe op een berg met heel mooi uitzicht.
Net voor middernacht een klein hapje gegeten in het restaurant van Hotel Quito
op de hoogste verdieping met een waanzinnig uitzicht over de stad. Wat kan je je
dan rijk voelen !!
’s Ochtends
een discussie wat wel en niet mee te nemen in het ‘gevaarlijke’ Quito.
Besloten de rugzak toch maar in te ruilen voor een veilige buiktas (speciaal nog
in Australië gekocht voor deze stad). Beetje geslenterd door de New Town wat
niet zo levendig is maar wel safe. New Town is meer een toeristengebied met
restaurantjes en hotels.
Vanwege een plotselinge regenbui, geschuild in een zeer lokaal restaurant waar
de buurvrouw zelfs het vlees uit de soep nam om mee naar huis te nemen! Wij
waren blij verrast (na een duur ontbijt) dat we konden lunchen voor $4. Nieuw
hotel geboekt omdat Ingie bij de boekhandel vroeg of zij misschien een goed
hotel wisten. Ingie blij, want dat scheelt in het budget: Hotel Alston Inn voor
$24.
Vanwege dit goede gevoel lekker uit eten gegaan! (En dus weer flink over
budget.) Met de taxi heen en terug $2 per rit want ’s avonds door Quito lopen
is niet aan te raden. Om de keuze makkelijk te maken, werden in het restaurant
de grote rauwe lomo’s onder onze neus geschoven. Gebakken waren beter,
maar wel erg groot.
Quito
Bij het paleis
een uur gewacht op de toespraak en verjaardag van El Presidente Lugi, tenminste
dat had onze oude buurvrouw op een bankje aan ons uitgelegd. Na een uur wachten
toch maar weer verder gelopen. Marktjes en straatje bekeken en wie zagen we op
de terugweg luid spreken op het balkon? El Presidente!!
Maar volgens de vijf
politieagenten met wie wij spraken was hij nog niet jarig. Hoe kan dat nou? Het
bleek gewoon een toespraak te zijn van de El Presidente Lugi. Net voor het
donker (19:30) een taxi terug naar
de New Town.
Een hobbelige busreis van 1,5 uur bracht ons voor maar $0,40
naar het Mitad del Mundo (de evenaar). Je kijkt je ogen uit met zo’n stadsbus!
Er zijn geen bushaltes en mensen zwaaien en springen in de bus in een waanzinnig
tempo. Alleen voor oudere vrouwtjes wil de chauffeur nog wel eens stoppen. Bas
wilde bij binnenkomst al gretig betalen maar de halve bus legde hem uit dat
betaling bij uitstappen plaatsvindt. Op zich een geweldige ervaring. De catering
in de bus wordt onderweg trouwens prima verzorgd “Helados, Papa’s en Coca
Cola worden tijdens de reis verkocht door verkopers die de bus inspringen.
Het Mitad del
Mundo is een streep die de evenaar weergeeft, doorgetrokken tot in de kerk. Een
groot monument geeft de evenaar weer, maar het eigenlijke midden ligt (inmiddels
via GPS gevonden) midden op een heuvel. De Inca’s waren daar al honderden
jaren achter. Toen men zo’n acht jaar geleden naar dat punt ging, trof men een
monument van de Inca’s aan. Middels bestudering van de zonnestand waren de
Inca’s daar al veel langer achter. Interessant, je voelt je dom en hebt
waanzinnige bewondering voor de Inca’s!
Het museum en monument
bezocht. Ook nog even op de weegschaal gestaan: door extra massa van de
aarde rondom de evenaar, ben je verder van het midden verwijderd en zou Bas
minder wegen.We weten niet wat er de afgelopen maanden is gebeurd maar de
weegschaal gaf meer aan... Hellup! Bas
houdt nu nog steeds vol dat de theorie niet klopt. In het Solar museum kregen we
een persoonlijke uitleg over de zon en de Inca’s. Een echte aanrader.
Ook nog een
tour van 1,5 uur gemaakt naar een bijgelegen krater, waar nu een dorpje is
gevestigd. Krater lag volledig in de mist en dit gebeurt iedere dag aan het eind
van de dag als de warme Pacific Ocean lucht in de krater valt. Bij vlagen konden
we toch het dorp zien. Nadat het museum dichtging een hobbelige terugreis
gemaakt naar Quito. ’s Avonds vis gegeten in een fraai internetcafé met luide
muziek maar... voor weinig.
“Riobamba,
Riobamba, Baños, Baños” wordt al geroepen op het busstation. Hangend uit de
bus worden de bestemmingen aangeprezen. Na een 3,5 uur durende rit wederom met
een hobbelige bus (langs de besneeuwde vulkaan Cotopaxi) checkten we in Baños in
het gereserveerde Hotel Plantas y Blanco in voor $15.
Baños is een leuk en gezellig toeristenstadje waar je heerlijk kunt fietsen,
lopen, raften etc. Maar.... het constante gevaar dreigt van vulkaan Tunguragha
die twee weken geleden nog luid kuchte (laatste uitbraak in 1999). Maar de mooie
omgeving maakt veel goed.
Kablam!!!!
’s Nachts een luide knal van de vulkaan, maar zo moe dat we lekker
doorgeslapen hebben.
Baños
Op het mooie
dakterras een prima ontbijt om genoeg energie op te doen voor een vier uur
durende wandeling. Deze begon met 657 treden omhoog naar ‘Virgen Mirador’.
Helaas was de bijna 5 km hoge vulkaan vandaag in wolken gehuld.
Na de 4 uur lange uitputtende wandeling (door veel stijgen en dalen maar wel
hele mooie wandeling) had Ingie vanwege de felle zon een kleine zonnesteek
opgelopen. Een uurtje slapen, een aspirientje en een wijntje hielpen aardig! De
plaatselijke Baños-Febo bracht weer uitkomst.
Baños
Administratiedag!
Na een goed ontbijt bij ‘Blah Blah’ meer dan drie uur geïnternet
voor maar liefst $1 per uur. Alle rekeningen kloppen weer en thuis weten
ze dat we leven als God in Ecuador. Overigens hebben we vandaag een mail
gestuurd naar Kea omdat we een boete aan ons broek hebben van Aus $1250 wegens
speeding in Australië. Hoe zal dit aflopen? Om 18:00 heerlijk gebadderd in de
thermobaden van Baños: Open heetwater pools opgewarmd door Tunguragha met
uitzicht op de waterval. Het leukste is het warme water (45 graden) af te
wisselen met de koudwater pool. Maar daarna wel weer snel terug!
’s Avonds
heerlijk forel gegeten bij Marianna en daarna heeft Bas zijn eerste caipiroshka
gedronken in Zuid-Amerika.
Baños
Vroeg op,
drukke dag, veel te doen. Eerst fietsen bij Marcello’s gehuurd ($5 per dag per
fiets) daarna Jipppieeee….tickets voor de Galapagos gekocht! Een dure boottour
regelen we op de eilanden zelf wel. Want na ‘affaire Jorge’ hadden we geen
vertrouwen in travel agents. Een 20 km lange fietstocht naar Rio Verde op
grotendeels ongeasfalteerde wegen. Één donkere en natte tunnel, af en toe wat
regen was één van de mooiste ervaringen in Baños. Prachtig landschap en
fantastische bergen met in de afgrond een kronkelde Rio Verde. In het plaatsje
Rio Verde een wandeling gemaakt naar de wiebelbrug en verder door op zoek naar
iets te eten. Helaas... brood van gisteren; dan maar wat kaas bestellen voor ons
eigen meegenomen brood.
Terug naar Baños gaan er bussen waarbij de fietsen op het dak worden
vastgezet(hopen we). Een salade in de pizzeria maakte een einde aan deze drukke
dag.