Ecuador (Galapagos Eilanden)
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Alle onderstaande plaatjes zijn vergootbaar door erop te klikken.
Klik hier voor een overzicht van Zuid-Amerika
naar Galapagos
Al om 6:00 op
voor de vroege vlucht naar deze archipel. Zelfs ná het inchecken nog een taxi
naar de ATM genomen om cash geld te halen. (Er zou toch maar geen ATM zijn op
die eilanden). Lang leve de Postbank, want dat was de enige pas die werkte. Dit
was onder andere nodig voor de $100 cash belasting bij binnenkomst. In het
vliegtuig kennisgemaakt met Antonio, die al z’n hebben en houden had opgegeven
en met zijn gespaarde cash van $3000 een restaurant ging beginnen in Puerto
Ayora.
Gelukkig een hotel $28 inclusief ontbijt geboekt en daarvoor kregen we een enorme kamer met vier bedden. Aangekomen bleken alle vier daagse trips “Full, Full, Full”. We werden gek van dat woord. Zou het VVV ons kunnen helpen? Ze belden zeker 30 boten (erg aardig) maar weer..”Full, Full,Full”. Travel Johnny had misschien nog een plaatsje maar dat horen we morgen pas. Het avondeten bestond uit een voortreffelijke hamburger in een afgelegen lokaal straatje. Ingie had zelfs haar wijntje bij het buurrestaurant besteld, werd keurig gebracht!.
Galapagos (Puerto Ayora)
Een echte regeldag: om 9:30 klopte Johnny op de deur van de hotelkamer dat er plaats op de ‘Ambassador’ was. Maar we vertrouwden Johnny niet helemaal, dus eerst terug naar het VVV en daarna naar Klein Tours...”Full”. Dan toch maar snel terug naar Johnny en gelukkig ‘het laatste plaatsje’ was er nog! Opeens bleek de tour $200 duurder te zijn. Maar ja, we hadden een vierdaagse tour voor $750 per persoon.
Vervolgens verder regelen: cash geld bij de bank, duiken voor overmorgen, en dagtrips voor de rest van de dagen. Nadat we alle travel agents weer bezocht hadden, toch weer uitgekomen bij onze fijne vriend Johnny. Geboekt: Morgen trip naar Bartholomé en voor vrijdag naar Floreana met grote bood, lunch en Engels sprekende gids.
Hè Hè alles geregeld. Pfoe! Tijd voor een borreltje bij Klever en spaghetti en kipje voor Ingie met wel drie stukjes groenten (1 wortel, 1 boon en een heel stukje bloemkool) bij de echte Italiaan.
Galapagos (Bartholomé)
Om 4:45 de wake-up knock (out) op onze deur!! Wauw dat is pas vroeg! De bus zou ons om 5:30 ophalen voor een twee uur durende vaartocht naar Bartolomé. Gelukkig kregen we wel een prima ontbijt op de boot. Bartolomé is een mooi, maar geheel onbewoond, eiland met weinig dieren. Heeft meer weg van een maanlandschap met een aantal inactieve kraters.
Het strand is wel erg mooi, waar we heerlijk gezwommen hebben
in het gezelschap van een zeeleeuw. Erg speels. De twee uur durende terugtocht
was erg ruig en bij één passagier op het bovendek kwam zowel de lunch als het
ontbijt er weer keurig uit. Beneden snel de ramen dicht!
Bij terugkomst eerst even naar Johnny om opheldering te krijgen over de extra $200. Johnny deed alsof zijn neus bloedde. Mede vanwege de ruige zeetocht vandaag, besloten we om de Floreana trip van morgen te cancellen. We kregen zo waar $120 retour van Johnny. Bas sprak ook nog even met de kapitein die geen woord Engels sprak, als anders beloofd!
Galapagos (Puerto Ayora)
’s Middags naar Johnny om verhaal te halen, maar geen Johnny, wel was de secretaresse Alexandra aanwezig die maar al te goed het probleem begreep en zich maar dom hield. Opeens was haar Engels ook stukken slechter dus moest op ons aandringen de buurman van de duikschool eraan te pas komen om voor tolk te spelen.
Na hééél lang aandringen nieuwe vouchers
gekregen en de vliegtickets zouden de volgende dag klaarliggen (een dag verder
verzet waardoor we op de ‘Ambassador’ meekonden). In Alexandra hadden we
iets meer vertrouwen.
’s Avonds leerde Ingie twee mensen uit Israël kennen, Dotan & Dayra) die wel Johnny’s trip naar Floreana hadden gedaan: geen Engelssprekende captain, veel te kleine boot op de ruige zee en een koninklijke lunch van één broodje. “I throw the table on his head” zei Dotan heel boos.
Galapagos (Duiktrip Gordon Rocks)
Weer vroeg op! Ze gunnen je hier ook geen enkele rust. Om 7:30 bij de Padi duikschool verzamelen voor een trip (op een prima en zeewaardige boot) naar Gordon Rocks. De opbrengst voor Bas na twee duiken was Stingrays, kleine Mantarays en Hammerhead sharks. Deze zijn niet gevaarlijk maar verlegen.Op de boot heerlijk gelunched in een baai tussen de zeeleeuwen en de pelikanen. Schitterend! Bij terugkomst weer langs Johnny, maar weer was meneer niet thuis. Waar zou hij toch zijn met onze teveel betaalde centen.
’s Avonds probeerde we hem nog een keer te vinden samen met Dotan & Dayra en twee Engelsen die zich ook behoorlijk bekocht voelde vanwege de Floreana trip. (Wat een geluk dat wij die hadden afgezegd!).
’s Avonds met zijn zessen heerlijk gegeten. Het restaurant bereikten we per watertaxi maar was helaas vol, later een gezellige plek gevonden in een prima tent.
Galapagos (The Ambassador)
De dag van de
waarheid: zouden we op de passagierslijst van de ‘Ambassador’ staan? We
hadden immers ons vertrouwen in Johnny compleet opgegeven. (Overigens hadden
Dotan & Dayra ook de laatste plaatsen. Ja,ja). Daarom waren we vroeg op en
namen met zijn vieren al de bus van 7:20 naar de haven/airport. Na twee uur
wachten op de airport, het goede nieuws: We stonden op de lijst konden de bagage
inleveren. Daar werd allemaal voor gezorgd.
The ‘Ambassador’ blijkt een luxe cruiseboot voor 100 personen met een sundeck en voorzien van een zwembad. Daar waren we erg blij mee gezien het hoge bedrag. Bijkomend voordeel is dat zo’n boot groter is en daarmee stabieler.(De Galapagos blijft een open oceaan en dat had met name Bas al eens eerder ondervonden). Na een prima buffetlunch het eerste uitstapje naar Seymour gemaakt.
Één grote dierentuin met red- en blue footed en masked boobies. (Wat
gebeurt er als ze het samen doen). Fregatta’s waarvan de mannetjes een grote
ballon aan hun keel opblazen, veel jonkies die eruit zien als Pino, en tal van
andere vogels. Het mooie is dat de beesten zo tam zijn dat je er gewoon langs
kan lopen. Prachtig! Wij, de groep Fregatta’s, mochten als laatste terug voor
een cocktail op het sundeck. Daar werd vervolgens de briefing gegeven met wat we
de volgende dag zouden zien. Tsja, het ontbrak ons niet aan luxe! Dotan vertelde
dat hij een pinguïn gestolen had ha..ha die vent is knettergek. We hebben veel
gelachen.
’s Avonds van plaats gewisseld opdat Dotan & Dayra naast ons konden zitten aan tafel. Zo konden we met zijn vieren gezellig eten en de zelf meegebrachte wijn drinken. De ober Hugo vond het maar niets maar hij bediende ons braaf.
Galapagos (The Ambassador)
6 :15 wake up music op onze radio! Dat is overigens de aan boord geldende Quito tijd. Werkelijk was het een uur vroeger. “We have today a wet or a dry landing? I put both shoes on” grapte Dotan er al vrolijk op los. En dat op zo’n tijdstip, wauw!
De eerste trip was naar het eiland San Christobal. Na een korte rondleiding van de gids mochten we tussen de zeeleeuwen snorkelen. En dat al om 8:00 in de morgen! Wel erg leuk en speels die beesten. ’s Middags een trip op het eiland Espanola, dat was een beetje als de vorige dag maar wel inclusief Albatros. Die beesten zijn zo groot en waggelen naar de rotsen om al vallend te kunnen vliegen. “Next Galapagos flight is preparing” was het droge commentaar van de gids.
’s Avonds weer een fles wijn bij het eten en daarna gezellig naar het sundeck. Bas vertelde geplast te hebben op Espanola, maar als de strenge gids van Dotan dat had gezien, had ze een beroerte gekregen. Gelachen weer.
Galapagos (The Ambassador)
Weer opstaan
op zo’n afschuwelijke tijd, maar goed de Galapagos zijn ook wel erg mooi. Om
8:00 een tour in Puerto Ayora naar het Charles Darwin Center. Hier zitten echt
kolossale land turtles en ook ‘Lonesome George’, de laatste in zijn soort.
George mag eigenlijk niet klagen want hij heeft drie vrouwtjes van bijna een
gelijk soort bij zich. Maar voorlopig zijn zij nog ‘Lonesome Georgettes’:
George is niet geïnteresseerd.
Met zijn vieren op naar Johnny maar volgens de Engelsen was Johnny al vier dagen niet meer geweest in La offizina!! Die heeft echt wat te verbergen. Anyway, we hebben hem een brief geschreven, heel misschien zien we hem nog op de airport, maar ja, dat zal wel niet.
En wie komen we verder nog tegen in Puerto Ayora. Juist, Antonio! Alles is goedgekomen en hij gaat meewerken in een ander restaurant en geeft nu Engelse les. Erg leuk!
’s Middags een trip naar Santa Cruz. Veel baby sea lions en leguanen. Prachtig. De briefing was dit keer van onze gids die de groep toesprak “Please don’t fall asleep”.
naar Quito
Wat een
prachtdag: we mochten allereerst uitslapen (8:00) en al de bagage alsmede het
inchecken werd volledig verzorgd. In Quito direct naar Aero Continente voor
reconfirmation voor de vlucht van volgende dag naar Lima.
Maar wat blijkt: Er gaat morgen geen vlucht! Typisch Zuid-Amerikaans.
Ingie stelde daarom maar voor om op kosten van Aero Continente een hotel te
nemen. Goed plan! De tickets werden gewisseld voor vrijdag en we kregen gratis
vouchers voor Hotel Quito met ontbijt, lunch en diner. We voelden ons de koning
te rijk.
In Quito afgesproken bij een gezellige pub met Dotan & Dayra waar
Bas een klein orkestje en taart regelde gezien de honeymoon van onze Israëlische
vrienden.
Later een smerige pizza gegeten, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd doordat Bas (na een paar caipiroshka’s en cerveza’s) weer een orkestje en champagne voor het gelukkige paar organiseerde.
Heerlijk geslapen in de bekende kamer 24 van het voorgereserveerde Hotel Alston Inn ($24).
Quito (Old Town)
Nu echt uitslapen tot 10:00 en niet dat lullige 8:00 van de vorige dag. We zijn hier wel op vakantie!Om 15:00 hadden we een afspraak met D&D op de Plaza de Independencia. Op zich slim geregeld, echter, er was vanochtend een megademonstratie en bij aankomst wemelde het van de politie en tanks met waterkanonnen. Gelukkig troffen we elkaar en hebben we een taxi genomen naar een Mirador (een uitkijkpunt met 26 meter hoog beeld van Maria). De weg er naar toe is gevaarlijk, deze weg leidt dwars door de sloppenwijken.
Na een
borreltje in onze inmiddels favoriete pub met D&D, op naar hotel Quito voor een luxe
diner. Wij hadden immers een gratis voucher.
Het diner werd een fiasco, de sla was niet goed en ging terug, de soep werd vergeten en de lomo’s waren vanwege het lange wachten zo doorbakken dat ze ook retour gingen. Na veel terecht geklaag kregen we vier glazen gratis wijn. Na afscheid te hebben genomen van onze vrienden dronken we nog een wijntje in de bar. Toen we de 2e rekening tekenden en deze niet bleek te kloppen zei Ingie “This is how we do that in Holland” en verscheurde de bon. Grote paniek! En het geheel werd weer aan elkaar geplakt. Bij de receptie kregen we drie stempels met ‘cancellation’.
[Home] [Naar boven]
[Quito - Baños] [ Guaranda
- Guyaquil]