Lima is niet echt een leuke stad. Een dikke mist maakt zowel de stad als het
strand onplezierig, en je voelt je er niet veilig. Het is niet zo smerig (veel
ruime éénrichtingsstraten) en er zijn alleen winkels en huizen. Kortom, er is
niet veel te beleven. ‘s Avonds gegeten aan het strand van Miraflores (de
betere wijk) bij Larco Mare: een luxe shoppingcenter aan het strand ( het enige
leuke aan Miraflores). Aan de cliffs een drankje gedronken en later gegeten. Het
uitzicht op zee is beperkt tot 2-3 km vanwege de dikke constante mist.
’Vandaag de citytour. Allereerst naar de Zonnetempel en
de Kathedraal. In de Zonnetempel zag je de Incamuren staan omdat deze na de
aardbeving van 10 jaar geleden zichtbaar zijn geworden. Daarna nog naar een paar
ruines waarvan Saxyhuman de mooiste is. Saxyhuman stelt de kop van een poema
voor. De lager gelegen vallei stelt de rest van dit dier voor. Zo kan de zon
prima neerkijken op de poema. Toch knap van de Inca’s als je geen vliegtuig
hebt!
Onze gids Marco vertelde dat het een raadsel was hoe de stenen zo gaaf en mooi
rond geslepen waren. Deze versie
werd trouwens iedere tour anders.
’s Avonds weer in ons straatje gegeten. Hier zagen we voor het eerst een
geserveerde cuy (cavia) met een tomaat op het hoofd om gekeurd te worden en
later in keurige plakjes op het bord terug te komen van de hongerige gast.
Jukkie!
Cusco (Sacred Valley)
Vroeg op want
om half negen verzamelen. Bij het ontbijt waren veel mensen dus het was stressen
om op tijd te zijn. Koffie, brood, kaas etc. We gingen op tour met Russel en
Mittad die we kenden van ons hostal. Allereerst naar Pisac waar we in een
wandeling van 2,5 uur naar boven liepen. (Alvast een kleine oefening voor de
Inca Trail). Hier zagen we een groot aantal Inca- en pre-Inca ruines. Daarna
naar de markt van Pisac waar we alpacasokken en een poemabeeldje kochten.
“Oeps, geen Peso’s meer”, dan maar een kleine lening bij Russel &
Mittad. Gelukkig was er bij de tweede markt de mogelijkheid om Dollars te
wisselen. Na de tweede markt doorgereden naar de lunch waar we in een
buitenrestaurant met prachtig uitzicht op de bergen van een buffet genoten.
Na de lunch door naar een andere ruïne. Na dit bezoek de laatste markt bezocht
en gecombineerd met een bezoek aan de kathedraal. Hier was ook een ritueel
gaande waar bier, champagne en cola aan Moeder Aarde (Pachamamma) wordt
geofferd. Op de terugweg moesten alle laatkomers een liedje zingen en wij zongen
spontaan en uit volle borst “Een beetje verliefd” door de microfoon. Dit
doodde de tijd in de bus naar huis. ’s Avonds met Russel en Mittad een drankje
gedronken in Mama America en daarna in het beruchte straatje gegeten (twee
gratis wijn per persoon) gezellig!
Om 7:30 melden
bij Liz Explorers voor een twee uur durende busreis naar kilometer 82, de start
van de Inkatrail. Een geweldige ervaring maar ook erg vermoeiend.
De eerste dag
gaat nog relaxed maar de tweede is het zwaarst: om 5:30 opgestaan om vervolgens
naar de 4200 meter gelegen Dead Women’s pas te marcheren. Het probleem is niet
de afstand (7 km, de tweede dag) maar de hoogte waardoor je een tekort aan
zuurstof krijgt. Terwijl je de top al ziet liggen, wordt het door het gebrek aan
zuurstof moeilijker en moeilijker. Puf puf!! Gelukkig hielpen de cocabladeren
waardoor Bas als Speedy Gonzalez naar boven liep. Ariba, Ariba!!
Het is best
druk op de route en onderweg zagen we veel mensen afzien en zich afvragen “Wat
in hemelsnaam doe ik hier?”. Als je begint is er geen weg meer terug.
Indrukwekkend zijn de porters die de tenten, keukengerei en slaapzakken naar
boven tillen. Terwijl de toeristen allemaal dure schoenen en de modernste
thermopakken hebben, worden ze ingehaald door de sjouwende porters op sandalen!
De derde dag
is prachtig door de jungle. Bas heeft de afdaling in 1,5 uur naar beneden gerend
omdat Ingie begonnen was met de tweedaagse Inkatrail vanaf km 104. Herenigd in
Wayna Wayna waar Ingie zich aansloot bij de groep van Bas met gids Marco. Zo kon
ze die avond deelnemen aan de ‘Eatingtrail’ (koosnaam van de groep omdat het
eten zo voortreffelijk was) met de leuke groep van Bas.
Twee
dagen
Inkatrail (Ingrid)
Wat later
opgestaan, maar voelde me ook niet echt lekker. Bij het checken van de email zag
ik dat Jeremy & Elise (twee mensen die we in Baños
ontmoet hadden) ook in
Cusco waren aangekomen. Dat was gezellig, naar het hostal gegaan om een briefje
achter te laten maar gelukkig waren in het hotel. Afgesproken om dezelfde avond
met twee Engelse vrienden van hun te gaan eten. Helaas voelde ik me nog niet zo
goed en kon ik geen hap door mijn keel krijgen.
De volgende
dag naar wat agencies gegaan voor de Manu Tour, boodschappen gedaan en ’s
avonds weer gegeten met Elise & Jeremy. 1 September heel vroeg op (5:00)
want ik zou beginnen aan de tweedaagse
Incatrail.
Na een
treinreis van drie uur ben ik met een groep van 7 mensen, waaronder twee
Nederlanders, begonnen bij km 104. Deze dag hebben we 7 km gelopen, met een
stijging van 700 meter, best vermoeiend.’s Middags reünie met Basje. Leuk!
Ingie had scheerspul meegenomen en met veel plezier nam Bas die aan. Na drie
dagen niet douchen, heeft hij nog nooit zo lang onder een koude gestaan.
Inkatrail (samen
naar Machu Picchu)
Om 4:00 gewekt
en de door Bas beloofde koffie in de tent bleef mooi uit. Na een klein ontbijt
gelijk hard zweten in het donker (met de zaklamp, het was nog donker) voor een
2,5 uur durende wandeling naar de Zonnetempel. Dit was de eerste aanblik op de
Machu Picchu (MP), midden in de bergen. Prachtig, met de opkomende zon! Hier
hadden we hard voor gewerkt. Na de snelle foto’s rende Bas de trappen af om de
MP in zonsopgang te filmen. We hadden geluk, prachtig weer. Van gids Marco
kregen we een 2,5 uur durende rondleiding en daarna languit in het gras van MP
met blote voeten. Maar dat mocht niet, de schoenen moesten aan blijven van de
bewakers.
MP is echt een
groot dorp met rondom prachtig uitzicht op de bergen. Het is een oude ruïne
waar de sfeer vanaf straalt.
Terug naar
Aquas Calientes waar me met moeite samen in dezelfde trein terug konden. We
hadden namelijk tickets voor twee treinen. Gelukkig ging er na een 3 uur een bus
die ons in 15 minuten bij het hotel afzette. De treinreis had anders nog 1,5 uur
langer geduurd. Hier stonden we beiden onder een echte Aqua calientes (de
douche) Om 21.00 nog een pizza gegeten en heerlijk geslapen op een zacht bed.
Cusco
(eten met de Inkatrail-groep)
Lang
uitgeslapen en weer een heerlijke warme douche. Het ontbijt van 9:00 hadden we
uiteraard niet gehaald, dus dan maar naar Inkaria voor een heerlijke huebo.
En wie
kwamen we daar tegen? Twee Israëliërs van onze inkatrailgroep. Ook
uitgeslapen dus.
Om 18:00
afgesproken met de hele groep van de Incatrail bij Mama America voor een laatste
borrel. Daarna een pizza eten en Bas stelde voor om gebruik te maken van onze
onderhandelingspositie van 11 personen. Daar moest wel wat gratis drank en
korting te regelen zijn! Als muggen in de jungle kwamen ze op Bas af. Helemaal
omsingeld door menukaarten probeerde Bas in zijn beste Spaans eruit te halen wat
mogelijk was. Twee gratis drankjes en alle medium pizza’s voor 15 Soles. Goede
deal! Gezellig gegeten en één persoon bestelde Cuy … Jakkie. Met de kleinst
mogelijke taxi naar huis, waarvan Russell zei dat hij alleen meeging als we met
zijn allen (vier personen) op de achterbank zaten. Lachen.