Bolivia  (La paz - Potosí)

Deel 1

La Paz
Sucre

Potosí

Deel 2

Salar de Uyuni

 

 


Alle onderstaande plaatjes zijn vergootbaar door erop te klikken.
Klik hier voor een overzicht van Zuid-Amerika


 La Paz (city tour)
“Quero uno huevo!” begon Bas aan het ontbijt toen men vertelde dat er geen eieren waren. Juist dat ei hadden we onderhandeld
in de hotelprijs!

Vandaag was de gevaarlijke situatie in La Paz een stuk verbeterd en boekten we een bus en een trein om naar Uyuni te komen en een privé city tour om 15:00 voor $10 p.p. De uitstekende gids Julia bracht ons eerst naar een Mirador met uitzicht op La Paz en ‘The Valley of the Moon’ (een maanlandschap door geërodeerd zacht steen wat telkens verandert van vorm na iedere regenbui). 
Later naar een standbeeld wat ons sterk deed denken aan de Paaseilanden en ‘Plaza de Marillo’ waar we de ceremonie meemaakte en de vlaggen gestreken werden.

Julia vertelde dat er voor iedere provincie één vlag is en dat er één vlaggenstok extra is voor de kuststrook die Bolivia verloren heeft aan Chili in 1789! Dit zit nog steeds diep bij de Bolivianen.
Verder heeft ze ons een neoklassieke kathedraal, El Mirador met de huwelijkspost, een koloniaal straatje en de Witch Market laten zien.

‘s Avonds bij Layqa gegeten waar we twee glazen wijn gratis bedongen hadden. Bas at hier zijn eerste Lama die overigens prima smaakte.

 

 La Paz (Chicaltaya)
Tussen 8:00 en 8:30 zouden we worden opgehaald. Dus in Zuid-Amerika is dit om 9:00. Even tijd dus om naar huis te bellen en te internetten. Anderhalf uur later waren we met onze slecht Engels sprekende gids op de 5200 hoge meter refuge van de Chicaltaya. Daarna heel langzaam naar 5380 meter (de eerste top) gelopen. Slopend op deze hoogte!

Leuk uitzicht op La Paz en in de verte Lake Titicaca. De andere kant was helaas helemaal mistig. Bas is nog doorgelopen naar 5400 meter, maar wel met een mond vol cocabladeren.

Terug in het hotel nog maar even een dutje gedaan na die duizelingwekkende hoogte. Dit neemt echt al je energie weg. Daarna de foto’s op CD gezet en ja hoor, Erik had een fles wijn voor ons bemachtigd voor 30 Bollen.

Daarna even een borreltje in een Nederlands café ‘Sol Y Luna’. Aangezien op zondag veel dicht is (na tien minuten met de taxi hadden we nog geen open restaurant) maar weer gegeten in ons restaurant met de fles wijn van Erik op tafel.

 

 Sucre (city tour)
Vandaag een city tour geboekt met privé-gids Mario die ons voerde langs: Plaza 25 mayo, rechtenuniversiteit, de markt, duelstraatje met kerk ( hier werden vroeger de duels gevochten voor een vrouw), het textielmuseum met uitleg over Tarabuco’s en Jalga’s cultuur. 

Toen verder met de taxi naar Recolettes waar we aankwamen met ijzel en donder.  Daar zagen we de heilige cederboom van 1400 jaar oud, veel kunst van onbekende missionarissen. Ook was er beeldende kunst waarmee vroeger de Quescha en Aymarra mensen mee bekeerd konden worden, aangezien de missionarissen hun taal niet spraken. 

Vervolgens naar Parc Bolivar waar een mini Eiffeltoren en Arc de Triomphe staat. Dit alles om de toenmalige prinses van de Ambassadeur te behagen omdat ze Frankrijk zo miste. De tour afgesloten met een bezoek aan de Kathedraal San Francisco, barokstijl. De bouw van deze Kathedraal heeft 40 jaar geduurd. Aan het plafond kun je ook de verschillende stijlen zien gedurende deze lange bouwperiode.

‘s Avonds naar Terminator III geweest. De film begon pas als er minimaal zeven mensen waren. Dus dat was niet de aangegeven 18:30. Om 19:15 konden we echt gaan kijken.

Je komt hier ook iedereen tegen: de Zwitsers, de Ieren en ook weer de Fransen Xavier en Stephanie, met wie we een broodje kroket hebben gegeten in een Nederlands café. En in dit café zat ook Steve waarmee Bas de Incatrail gelopen had…. Wat een toeval allemaal!!

 

 Potosí (de mijnen)

De drie uur durende mijntour was vermoeiend maar interessant. We werden eerst gehesen in een complete mijnuitrusting met laarzen, broek, jas en een helm met verlichting. Dit was hard nodig in de donkere en smerige gangen. We zagen de mijnwerkers hard en vies werk doen voor weinig geld (1000 Bollen per maand). De gemiddelde leeftijd ligt maar tussen de 40 en 50 jaar. De meegenomen cadeautjes (cocabladeren, handschoenen en Fanta) werden helaas centraal door de gids uitgedeeld. De Fanta was bedoeld om hun eigen alcohol van 90% (spiritus!) te kunnen mixen. Brrrr….

Dynamiet als cadeau was tijdens onze tour niet mogelijk vanwege de veiligheid. We zagen de mijnwerkers met compressieboren en water gaten boren waar later het dynamiet inging. Tijdens de tour twee grote knallen gehoord. 


[Home]  [Naar boven]

[Salar de Uyuni